( باب نوزدهم ( در باره ارميا ، دانيال ، عزير و بخت النصر ) ) خداى متعال مىفرمايد : ( مانند كسى كه از دهكده‌اى ويران عبور كرد و گفت : خدا چگونه اين استخوانهاى پوسيده را پس از مرگ زنده مىسازد ؟ پس خداوند او را صد سال ميراند و سپس زنده كرد و از او پرسيد چند وقت در اين مكان درنگ كردى ؟ او گفت : يك روز يا بخشى از يك روز ، فرمود : بلكه صد سال درنگ نمودى ، پس به غذا و نوشيدنيت بنگر كه فاسد نشده‌اند و به چهار پايت بنگر كه استخوانهايش پوسيده ، حال به اين استخوانها نگاه كن كه چگونه آن را زنده مىكنيم و بر آنها گوشت مىرويانيم ، براى آنكه تو را آيتى براى مردم قرار دهيم ، وقتى امر بر او آشكار شد ، خطاب رسيد ، بدان كه خداوند بر هر امرى تواناست [ 1 ] ) . و در سورهء اسراء فرمود : ( بر بنى اسرائيل در كتاب حكم رانديم كه دو بار در زمين فساد نموده و برترىطلبى مىجويند ، وقتى وعدهء اوّل ايشان فرا رسيد ، بندگانى را بسوى آنها فرستاديم كه بسيار قدرتمند بودند و در ميان شهرها براى قتل و غارت شما به گردش در آمدند و اين وعده محقّق است ، سپس دوباره قدرت را به شما باز گردانديم و شما را با اموال فرزندان يارى نموديم و از جهت تعداد نفرات كثرت داديم ، اگر نيكى كنيد به نفس خودتان نيكى كرده‌ايد و اگر بدى كنيد ، هم به نفس خود ستم نموده‌ايد ، پس وقتى وعدهء ديگر فرا رسد ، آثار شكست در چهره‌هاى شما آشكار مىشود و دشمنان همانطور كه اوّلين بار وارد مسجد شدند ، به آنجا وارد مىشوند و شما را نابود خواهند ساخت [ 2 ] ) . يعنى خداوند در تورات بر آنها قضاى حتمى راند و منظور از دو بار فساد ، يك بار مخالفت آنها با احكام تورات و كشتن شعيا و ارميا بود و بار دوّم كشتن يحيى و زكرّيا و قصد قتل عيسى و منظور از ( وعد اوليهما ) وعدهء عقاب اوّل است . و منظور از ( عبادا لنا ) بخت النصر فرستاده هراسف به سوى بابل ، و سربازان اوست . امّا تسلّط و غلبه‌اى كه بنى اسرائيل بر آنها يافتند به اين صورت بود كه خداوند در قلب

--> [ 1 ] سوره بقره ، آيه 259 . [ 2 ] سوره اسراء ، آيه 7 - 4 .